Een mooie dag met alles erop en eraan wat Feyenoord maakt tot wat het is. Passie, hartstocht, onvoorwaardelijke liefde en trouw. Puur en recht uit het hart. Het fotoverslag van de gehele dag vindt je hier.

(bovenstaande foto’s met dank aan www.yannickverhoeven.com)

In toenemende mate grijpen burgemeesters naar de meest gekke maatregelen om het zich vooral zo makkelijk mogelijk te maken. Altijd wordt dan medegedeeld dat er sprake is van ‘serieuse dreiging’. Maar zodra er naar wordt gevraagd wat dat inhoudt krijgt men steevast het antwoord dat de gemeente beschikt over informatie die echter niet mag worden gedeeeld.

Door de noodverordening van burgemeester Van der Swan kwam de in het Nederlandse recht verankerde ‘vrijheid’ ernstig in het geding. Keer op keer trekken voetbalsupporters aan het kortste eind. Ach, denken velen, ‘het zijn maar voetbalsupporters’… Maar ondertussen worden wel de grenzen en het handelen van de overheid opgerekt waar uiteindelijk iedereen mee kan worden geconfronteerd (staking, demonstratie, festiviteiten, etc.). Daarnaast zijn dergelijke maatregelen puur willekeurig. Voetbalsupporters wonen immers overal in Nederland (zeker die van Feyenoord). En daarnaast kan niemand ons uitleggen hoe je in godsnaam een voetbalsupporter herkent? Precies, naast het ontnemen van vrijheid is er ook sprake van willekeur en dus discriminatie!

Het alternatief? Een burgemeester die zijn werk aan kan: dadergerichte aanpak in plaats van preventieve groepsgerichte maatregelen waardoor de grondrechten ter zijde worden geschoven. Een gospe!

5 Mei 2012
“Op 5 mei vieren we dat we in Nederland in vrijheid leven…
5 mei is ook een dag om ons te bezinnen op het belang van vrijheid en ons te realiseren dat vrijheid kwetsbaar is.”

6 mei 2012
“Op 6 mei waren Feyenoord supporters niet welkom in de gemeente Heerenveen…
Op de vraag hoe men beoordeelde of iemand Feyenoord supporters was antwoordde de Politiewoordvoerder: Dit doen we aan de hand van uiterlijke kenmerken en plaats van herkomst…”

Clubliefde gaat over van vader op zoon, wordt vaak gezegd. ‘Klopt niets van’, vindt René van der Gijp. ‘Omdat ik het niet heb en mijn zoontje Nicky wel. Hij is tien jaar en zit elke week negentig minuten met het zweet in zijn handen naar Feyenoord te kijken…’

‘Dat ventje is zó gek van Feyenoord, dat is onvoorstelbaar’, zegt Van der Gijp tegen Voetbal International. ‘De Feyenoord Fanshop, dat is voor hem echt het walhalla. Eén keer in het kwartaal daar doorheen vindt hij leuker dan Eurodisney of De Efteling, ik zweer het je. (…) Dan denk ik: van wie zou hij het hebben? Niet van mij in ieder geval.’

Met open mond keek Van der Gijp afgelopen weekend naar de tafarelen bij het kampioenschap van Manchester City. ‘Ik heb daar dingen gezien waar ik met mijn verstand niet bij kan. (…) Een volwassen man van vijftig die op de middencirkel met een vlag ging staan zwaaien, terwijl de tranen over zijn wangen rolden van geluk. Ik weet zeker: als op dat moment de politie gebeld had met de mededeling dat zijn vrouw in de Theems was gereden, had hij gelijk opgehangen en was-ie gewoon verder gaan met feestvieren.’

‘Soms belt-ie kleine na een wedstrijd van Feyenoord op met de vraag wie ik de beste speler vond van het weekend. Nou, ik vond Jan Vertonghen erg goed, zeg ik dan. Hoor ik alleen nog maar klik en tuut-tuut-tuut. Heeft-ie opgehangen, die kleine aap. Facinerend hoor, wat voetbal teweeg kan brengen

Dirk en Feyenoord passen namelijk prima bij elkaar. Geen grote praatjes, een vechtersmentaliteit, niet te beroerd de mouwen op te stropen en het winnen van een prijs is eerder uitzondering dan regel. En niet te vergeten: ze lieten allebei ooit de lange ij in hun achternaam veranderen in een y; die spelling was makkelijker te begrijpen in het buitenland.

Stiekem deed de afwijzing van Dirk me meer dan ik had verwacht. Het voelde uiteindelijk toch een beetje alsof ik – als supporter – een blauwtje liep. (En geloof me, dat gevoel herken ik uit duizenden.)

De hele gang van zaken had namelijk veel weg van een afwijzing door Kuyt op een amoureuze toenaderingspoging van Feyenoord. En als supporter voel ik me dan natuurlijk ook aangesproken.

Want Dirk ging enkele weken geleden toch echt in gesprek over een rentree bij ‘zijn’ club, maar krabbelde nu terug.

“Ik voel me nog te jong”, zo luidde zijn uitleg. “Ik heb nu nog de ambitie en de fitheid om nog één keer voor het hoogst haalbare te gaan; een club in een grote competitie of een grote club met Europese ambities.’

Tja.

Alsof je verkering vraagt aan leuk meisje en dat zij dan zegt: “Ik vind jou ook heel leuk, maar ik ben nog niet toe aan een vaste relatie met jou. Ik wil nu liever iemand anders die groter, beter en rijker is. Misschien later. Maar we kunnen wel gewoon goede vrienden blijven.”

In zo’n geval is het beter om definitief afscheid te nemen. Daar is overigens een mooie uitdrukking voor. En die luidt: Als je beter kan, dan moet je beter gaan.

Dat zou ik nu ook tegen Dirk willen zeggen.

En dat is vooral jammer voor Dirk, niet zozeer voor Feyenoord.

Want in het voetbal zijn er nu eenmaal veel, heel veel spelers.

Maar er is maar één club.

Leve Feyenoord één!

Eus Roovers

Vorig seizoen gingen we een aantal wedstrijd mee met de Sportclub Feijenoord. Totaal gekkenhuis natuurlijk, thuis tegen WKE voor promotie en degradatie en uit bij Leonidas. Zomaar omdat het kon. En kan. Dit seizoen heeft het andere (nep zoals u wil) Feyenoord ons met allerlei plezier vermaakt in het stadion en dus was er weinig noodzaak wedstrijden van de Sportclub Feyenoord mee te pakken in de competitie. Nu, nu alle wedstrijden gespeeld zijn is het wellicht een ideetje deze waardevolle traditie op te pakken nu de Sportclub Feyenoord aanstaande zaterdag 19 mei 2012 in Leiden de bekerfinale speelt. De bekerfinale op de velden van DOCOS tegen wederom Leonidas.

Twee Rotterdamse clubs strijden om een eretitel, maar meer nog; om een plaats in het hoofdtoernooi van de KNVB Beker volgend seizoen. Reden te meer dus om ‘onze’ jongens -net als vorig seizoen- aanstaande zaterdag in Leiden een flink hart onder de riem te steken! Dat het gezellig gaat worden staat al vast want de animo onder de Feyenoorders is groot, de afstand is kort en het bier zal rijkelijk vloeien! Aanstaande zaterdag, 14:30, Leiden op de velden van DoCoS, de bekerfinale. Be there!

Net als vorig seizoen! Vuurwerk mee. Jezelf mee, je vrienden mee…. geen reden om niet te gaan want je hebt toch geen ene reet te doen die dag. Dus wat is er mooier dan een dagje Feyenoord? En ohja, hadden we al gezegd dat een retourtje met de trein vanaf Rotterdam nog geen 13 euro is??? Dus… dan zeggen wij:

DoCoS WE KOMEN!

Is natuurlijk een link naar de webshop van FRFC1908 met Feijenoord casual clothing. Prima en mooie spullen, allemaal tot stand gekomen omdat commercieel directeur Mark Koevermans er niets van bakt. Een ‘schat van een gozer’ maar volkomen ongeschikt volgens de schrijvers van het boek  Het Feyenoord-Mysterie . Zo laat hij o.a. heel wat centjes laat liggen door een Feyenoord onwaardige fanshop. En ondertussen wel maandelijks heel veel centjes verdienen…

Naar wij hopen wordt volgend seizoen wederom een datum gereserveerd voor een (jaarlijks) te organiseren wedstrijd(en) om de Zilveren bal.

De Zilveren Bal was in de eerste helft van de 20e eeuw een voetbaltoernooi dat jaarlijks voorafgaand aan elk seizoen in Rotterdam werd gehouden. In het jaar 1901 degradeerde Sparta namelijk uit de 1e klasse, waardoor de vrees ontstond, dat Rotterdam verstoken zou blijven van 1e klas voetbalwedstrijden. Enkele Rotterdamse heren vormden de Zilveren Voetbal Commissie, die een jaarlijks toernooi ging organiseren voor uit te nodigen 1e klas en 2e klas voetbalverenigingen. De wisselprijs zou 3x achtereen of 5x in totaal gewonnen moeten worden om deze in bezit te krijgen. Het toernooi om de Zilveren Bal was jarenlang het belangrijkste van Nederland, belangrijker nog dan de Holdert beker (de latere (K)NVB beker).

Een reden te meer om de Zilveren bal jaarlijks op de agenda te plaatsen en niet na de editie van 5 januari 2011 wederom te laten doodbloeden. Want een pot voetbal in en tegen Rotterdam-West is alleen al gezellig vanwege de PMDS. En we kunnen het niet vaak genoeg herhalen: Rood-wit zijn onze kleuren!

En zo kan het gebeuren dat de lege schappen, waar voorheen het tabloid ‘News of the World’ was te vinden, netjes wordt opgevuld met een uitgave van De Feijenoorder. A very, very nice tabloid.

(Lid worden van vereeniging De Feijenoorder doe je overigens hier)

Toeval? Nee, natuurlijk niet. Want in het april nummer van het Feyenoord Magazine wist Stadion Feijenoord directeur Jan van Merwijk al fijntjes te vermelden:

‘Als we niet uitkijken gaan we ook de interlands van de KNVB verliezen’.

Toeval? Nee, natuurlijk niet. Gewoon een één-tweetje tussen de Feyenoord directie (stadion en BVO) en de KNVB. In de VI van 28 maart 2012 zegt directeur Bert van Oostveen (fel voorstander van normalisatie het handhaven van onzinnige maatregelen) namelijk het volgende:

‘De KNVB hoopt dat er groen licht komt voor een nieuwbouwproject. In de Maasstad kan een stadion met 65.000 zitplaatsen verrijzen. Zo’n stadion is groot genoeg om een Champions League-finale in te organiseren. Momenteel bestaat een dergelijk complex in Nederland niet. Elf Europese landen, variërend van Spanje tot Griekenland, hebben een stadion dat wel aan de eisen voor een Champions League-finale voldoet. Zo kreeg Lissabon de eindstrijd van 2014 toegewezen. Nederland hoort er niet bij. Die ontwikkeling baart ons zorgen. We zijn het land geweest van de meeste Europese finales. De Kuip, De Arena en het Philips Stadion waren podia van internationaal formaat. We zijn nu tien, vijftien jaar verder en worden ingehaald door andere landen. Er is behoefte aan een groot stadion in Nederland waarin een Champions League-finale kan worden gespeeld.’

De Kuip verlaten enkel en alleen voor één of twee Champions (?) League finales? Omdat de KNVB dat zo graag wenst? Dacht het niet…

Maar behaalde resultaten (na één seizoen) bieden geen garanties voor de toekomst. Volgend seizoen moeten we eerst maar eens zien of we überhaupt iets te zoeken hebben in de Champions League. Laat staan dat terugkeren in de top iets anders is dan er blijven. En dat zal nog knap lastig zijn.

Zo is Feyenoord de komende jaren financieel aan handen en voeten gebonden en blijven grote aankopen voorlopig uit. De sanering van de schulden is immers nog steeds prioriteit nummer één, waarna de aandelen van de Vrienden van Feyenoord teruggekocht dienen te worden. Kortom we zullen moeten accepteren dat elk succes is meegenomen maar dat er nog steeds keihard geknokt dient te worden om financieel en sportief bovenaan mee te kunnen draaien.

Het behalen van de tweede plek was in dat kader enorm belangrijk. Vanwege de verdeling van de TV gelden in Nederland volgend seizoen, de potenties voor een nieuwe shirtsponsor, verkoop van seizoenkaarten en merchandising, het vergroten van de marktwaarde van de (jeugd)spelers van Feyenoord, etc, etc..

En juist om laatst genoemde zal het voornamelijk draaien. Nederland is geen Engeland, Italië, Duitsland of Spanje. Hier geen enorme TV-gelden (als enige land in Europa zullen de opbrengsten komend seizoen lager zijn). Het enige wat we hebben en waar het allemaal om gaat is zoals Hans Fortuijn, voorzitter van de vereniging Supporters steunen Feyenoord (SsF) tijdens een ledenvergadering opmerkte: ‘De supporters, De Kuip en de jeugdopleiding.’

Hier in Rotterdam moeten de Messi’s, Ronaldo’s, van Persie’s en Clasie’s worden opgeleid en debuteren, om vervolgens na een aantal jaar de wereld te verkennen. Volgens René van de Gijp zal Nederland moet uitgroeien tot ‘de mooiste competitie voor jonge, talentvolle spelers die een volgende stap willen maken naar de Europese top. De stadions zitten hier vol, overal ligt een goede grasmat en de trainers hebben allemaal een gedegen opleiding’. Om over de, tot ver over de grenzen, geroemde jeugdopleiding van Feyenoord maar te zwijgen.

En wie weet ontstaat er zomaar in een voetbalseizoen de juiste chemie. Wie weet ontstaat er dan iets unieks…

Dat is Feyenoord!

‘Feyenoord heeft alles in zich om binnenkort ook weer in daden uit te groeien tot voetbalstad nummer 1 van de Eredivisie. Feyenoord is dé topclub van Nederland. Rotterdam is een walhalla voor bedrijven. Die achterban is ongekend in Nederland. Die club gaat het de komende jaren ook écht doen.’

Aldus FC Twente voorzitter Joop Munsterman

Gelukkig hebben ze in Engeland een voetbalwet. En dus was er weer eens een ware ‘pitch invasion’ dit keer met honderden Wigan supporters en één Wolves Lunatic…

(de ‘fat Wolves fan’ hield aan zijn actie een gebroken neus en hand over).

http://www.youtube.com/watch?v=EF4u7XmurAo

Zijn clubleven was indrukwekkend, want Bens is bijna tachtig jaar (!) lid van Feyenoord geweest! Hij speelde al snel na de opening van de Kuip in het eerste elftal van de Rotterdamse club. Als laatste Feyenoord-speler uit de oorlogsjaren is hij nu overleden.

Zoals Johan Derksen in 2007 schreef: ‘Bens werd in april 1921 geboren in de Rosestraat. Die liep parallel aan de Oranjeboomstraat, waar de legendarische Puck van Heel woonde. Linksbuiten Jan Linssen was zijn idool en Bens droomde, zoals iedere jongen van Zuid, over een voetbalcarrière in De Kuip.

Als jongen van twaalf mocht hij lid worden van de RV & AV Feijenoord, maar zijn ouders konden de contributie niet ophoesten. Een oom en tante zorgden voor de oplossing, maar geld voor een shirt was er niet. Daar zorgde de terreinknecht voor. Bens kreeg een oud en versleten shirt van international Kees van Dijke. Als jongen van zeventien debuteerde Bens in het eerste elftal.’

Op 6 december 1942 stond hij in het middelpunt van een merkwaardige rel tijdens Feyenoord – Ajax, omdat hij de eerste Feyenoorder ooit was, die van het veld werd gestuurd tijdens een Klassieker. Vooral de manier waarop hij werd heengezonden, was bijzonder: door zijn eigen aanvoerder! Het gebeurde in de tweede helft van deze keiharde wedstrijd, toen Feyenoord met 1-0 voorstond. Vlak voor tijd was het inmiddels 2-0. Bens kreeg een strafschop toegewezen, maar Ajax-doelman Gerrit Keizer weigerde de bal af te geven. Het tweetal kreeg daarop slaande ruzie.

Feyenoord-aanvoerder Bas Paauwe liep daarop naar Bens en stuurde hem weg wegens onsportief gedrag. Met nog tien man op het veld, miste Feyenoord de strafschop om uiteindelijk toch met 2-0 te winnen. In 2007 moest Bens vooral lachen om het incident: ‘Paauwe had gelijk door me weg te sturen. Ik was nog jong.’ Het clubblad van Feyenoord sprak na afloop lovend over de ingreep van Paauwe: ‘Jongens, blijft onder alle omstandigheden kalm en gehoorzaamt aan de aanvoerder. En daarmede moet het uit zijn, wat er ook gebeurt.’

’Als ik de pijp uitga, moet niemand aan mijn graf staan janken, want ik heb een prachtleven gehad. Ik was slechts een voetballer, een trainer, meer niet. Ik ben een dankbaar mens. Ik heb eigenlijk naar maar één wens. Ik wil nog één kampioenschap van Feyenoord meemaken. Dat moet toch kunnen?’

Jan Bens werd 91 jaar oud.