Het archief van augustus, 2005

U leest momenteel de pagina met berichten uit: " augustus, 2005 " d.d. 28.08.2005

Ajax – Feyenoord

Gepubliceerd op 28 augustus 2005 - 18:00

Al vroeg in het seizoen stond de Klassieker op het programma, dit jaar in een jubileumeditie. De honderdste klassieker, de vijftigste Ajax – Feyenoord. Het zou een mooie dag worden voor alle Feyenoorders. De verdediging stond goed en met de twee beste spitsen uit Nederland in de voorhoede, stond het na zevenenveertig minuten gewoon 0-2!

In het verloop van de tweede helft kwam Feyenoord logischerwijs wat meer onder druk te staan. Dit was helemaal het geval toen Ferne Snoyl na zijn tweede gele kaart in de vijfenzeventigste minuut noodgedwongen de kleedkamer moest opzoeken. Maar de overwinning werd op typisch Rotterdamse wijze binnengehaald: vechten tot je er bij neervalt. Er werd gestreden, werkelijk geknokt voor de drie punten.

Fantastisch, we hadden het Feyenoord aan het werk gezien zoals we ze ook graag altijd zien: Sterker door Strijd! Leonardo kreeg zijn eerste en enige speelminuten van het seizoen in het Feyenoord-shirt.

Na het laatste fluitsignaal barstte zowel op het veld als in het bezoekersvak een enorm feest los. Uiteraard moesten de supporters nog een tijdje in het vak blijven wachten alvorens ze de trein in mochten, terug naar Rotterdam. Tijdens het wachten kwam Feyenoord nog even terug het veld op, om de meegereisde supporters te bedanken.

Vervuld van trots verliet trainer Erwin Koeman van Feyenoord het speelveld van de Arena. ‘We waren voetballend minder dan Ajax. Dat wisten we al. We hebben echter ongelooflijk hard gewerkt. Deze overwinning is heel belangrijk voor ons. Het gaat niet alleen om de drie punten. Dit geeft ook veel vertrouwen. Ik ben trots op mijn ploeg en echt heel blij dat we van Ajax hebben gewonnen’.

Eenmaal in Rotterdam aangekomen wachtten een hoop supporters de spelersbus op. En zo hoort het ook. Als het slecht gaat weten we ze te vinden, dat geldt dus ook als ze een wereldprestatie hebben geleverd.

U leest momenteel de pagina met berichten uit: " augustus, 2005 " d.d. 21.08.2005

Sparta – Feyenoord

Gepubliceerd op 21 augustus 2005 - 18:00

De tweede wedstrijd was gelijk één van de leukste uitwedstrijden van het seizoen, namelijk op het Kasteel. De enige echte stadsderby van Nederland was weer terug en werd gespeeld in Rotterdam-West.

Tot enkele uren voor de wedstrijd koesterde Erwin Koeman de hoop Alfred Schreuder te kunnen inzetten. Hoewel de routinier de hele week niet op het trainingsveld verscheen door een lichte achillespeesblessure, werd er tot het laatste moment gewacht met een beslissing. Hij bleek het uiteindelijk niet te halen en zijn vervanger was Patrick Paauwe.

In tegenstelling tot de eerste wedstrijd tegen NAC begon Feyenoord aan de wedstrijd met een een belabberde inzet en Sparta had duidelijk het betere van het spel. Sparta scoorde ook als eerste in de persoon van Ricky van den Bergh.

Dankzij een individuele actie van wie anders dan Dirk Kuyt mocht Feyenoord met een 1-1 ruststand niet mopperen en gaan rusten. De 1-1 die Dirk Kuyt scoorde, was de honderdste goal die Feyenoord op Het Kasteel maakte.

Dankzij een sterke tactische wissel voor rust en een waarschijnlijke donderspeech in de rust van Erwin Koeman, werd er in de tweede helft uit een ander vaatje getapt. Feyenoord zette Sparta vast en scoorde daarbij tweemaal dankzij Sebastian Pardo en Hossam Ghaly. Daarna werd ook nog een legio kansen gemist, maar ook Sparta kreeg nog een aantal goede mogelijkheden.

De teleurstelling over het uitblijven van de 1-4 werd naar de achtergrond verdreven door de blessure van uitblinker Vincken. De aanvaller – net hersteld van een hamstringblessure – greep wederom naar het bovenbeen na zijn zoveelste goede actie. Het betekende het einde van de wedstrijd voor de luid bejubelde en hevig balende Vincken.

Al met al een sterke tweede helft en een verdiende overwinning voor Feyenoord.

U leest momenteel de pagina met berichten uit: " augustus, 2005 " d.d. 14.08.2005

Feyenoord – NAC

Gepubliceerd op 14 augustus 2005 - 18:00

Op zondag 14 augustus 2005 was het zover en begon het seizoen onder leiding van Erwin Koeman. Feyenoord trapte om half drie af tegen NAC, dat zich op papier goed versterkt had.

Voor de wedstrijd had het TIFO-Team van de FSV wederom een mooie actie georganiseerd. Op de Gele Zijde was er een choreografie met rood-wit-zwarte vlakken en een spandoek met de tekst ‘eens een Feyenoorder, altijd een Feyenoorder!!!’

Dit spandoek was uiteraard bedoeld voor de man die op deze dag terugkeerde in De Kuip, maar dan niet in een Feyenoord-shirt: Pierre van Hooijdonk. Uit respect voor de club waar hij in 2002 het grootste succes uit zijn loopbaan boekte, had Pi-Air zich voorgenomen om niet te juichen als hij tegen Feyenoord zou scoren. Dat respect was volledig wederzijds.

Na drieëntwintig minuten spelen klonk het ‘Put your hands up’ weer door De Kuip. Dit keer niet voor Pi-Air, maar voor Sebastian Pardo! De Chileen scoorde vanuit een vrije trap de 1-0, nadat even daarvoor Pi-Air namens NAC een vrije trap onbenut liet.

In de tweede helft kreeg NAC wat meer kansen, maar dankzij uitstekend keeperswerk van Patrick Lodewijks scoorden de Bredanaars niet.

Serginho Greene en Ali Boussaboun maakten hun officiële debuut voor Feyenoord en deden dit net als het hele elftal prima. Het spel van Feyenoord viel vooral op doordat men echt hard voor elkaar werkte en dat is wat we graag zien in De Kuip. Na het laatste fluitsignaal werd dit dan ook beloond met een groot applaus!

Een opmerkelijke actie was er van trainer Erwin Koeman. Al na een minuut of vier moesten Edwin De Graaf en Pascal Bosschaart gaan warmlopen. Welk doel de Feyenoord-coach daarmee had was onduidelijk. Een wissel kwam er overigens niet in de eerste helft. Beiden kwamen pas laat in de tweede helft in het veld.

Na afloop van de wedstrijd kreeg Pierre van Hooijdonk een staande ovatie van Het Legioen, iets wat hij zeer op prijs stelde en bedankte de supporters later op televisie daar ook voor.

U leest momenteel de pagina met berichten uit: " augustus, 2005 " d.d. 12.08.2005

Blijvertje tussen de passanten

Gepubliceerd op 12 augustus 2005 - 08:00

Een interview met Gerard Meijer, in 2005 gepubliceerd op de website van De Sportfabriek:

Blijvertje tussen de passanten

Wie de elftalfoto’s van Feyenoord sinds 1959 er op na slaat, zal het direct opvallen. Spelers en trainers kwamen, maar die ene man met het gekrulde haar bleef. Die man is Gerard Meijer (70); al 46 jaar verzorger van Feyenoord en bij leven legendarisch. De voormalig ‘snelste verzorger ter wereld’ gaat nog elke dag met veel plezier naar De Kuip. “Elke dag is een belevenis, ik ga er steeds meer van genieten. De spelers van Feyenoord houden mij jong.”

Een smerige overtreding, kramp of de bal tegen de edele delen van een voetballer. Stuk voor stuk vervelend en een blessurebehandeling is noodzakelijk. Dan komt Gerard Meijer kijken. Staande naast de dug-out wacht hij op het seintje van de scheidsrechter. De handen niet meer achter de rug, maar in staat van opperste paraatheid. De scheidsrechter wenkt. Het publiek komt tot leven. Meijer zet alles op alles. Hoewel hij niet meer de snelle verzorger van weleer is, ziet het er toch imposant uit voor iemand van zijn leeftijd. Meijer komt bij de speler aan en binnen no-time is alles weer in orde. Langs de fanatieke supporters van de noordzijde loopt hij terug naar de dug-out. Hij wordt toegezongen. ‘Gerard Meijer, Gerard Meijer.’ Meijer glimt. Hij doet het werk al ruim 46 jaar, maar het blijft genieten.

Meijer is zo verbonden aan de club van Zuid, dat hij zelfs ging werken als dat eigenlijk niet kon. “Dan liep ik hier als een zombie rond. In 46 jaar heb ik maar vijf werkdagen ziek thuis gezeten. Ik ben bijna elke dag op de club te vinden. Meestal kom ik voor achten aan en vertrek ik pas na vijven. Ook als ik niks te doen heb, heb ik wat te doen.” Toen de verzorger in 1959 begon, had hij het nog drukker. “In de beginjaren werkte ik nog volledig zelfstandig. Er zaten avonden bij dat ik pas na half elf vertrok. En in het weekend ging ik dan op zaterdag met het tweede naar Groningen, om de volgende dag met het eerste naar Limburg te gaan.”

Gerard Meijer werd in 1935 geboren in Rotterdam. Daar groeide hij op met een oudere broer en maakte hij heel bewust de Tweede Wereldoorlog mee. “In mijn jeugd ging ik met mijn vader overal naar toe. Hij was bokstrainer en verzorger. Voor ik bij Feyenoord aan de slag ging, masseerde ik profboksers. Ook Bep van Klaveren heeft bij mij op de massagetafel gelegen.” Hij zegt het alsof het om de normaalste zaak van de wereld gaat, terwijl Van Klaveren toch hét Rotterdamse boksicoon is. Vanaf zijn 24e jaar liet Meijer de boksers links liggen en nam hij de voetballers van Feyenoord onder handen. “Ik nam een tas met spullen mee en ben op de scooter naar Feyenoord gereden, om er vervolgens nooit meer weg te gaan.”

Als verzorger heeft Meijer een breed takenpakket. Masseren, pedicuren, het materiaal verzorgen, verband en sportdrank bestellen, Meijer doet het allemaal. Daarnaast is de Feyenoorder pur sang een belangrijk klankbord voor de spelers die bij hem op de massagetafel liggen. “Soms spreek ik de spelers bemoedigend toe, dan zet ik ze op hun plek, om ze vervolgens advies te geven. Ik heb met bijna iedereen een goede band opgebouwd.” De gesprekken zullen niet alleen over voetbal zijn gegaan. Meijer geniet het vertrouwen van de spelers en hoort daarom ook privé-problemen aan. Het zou een mooi boek op kunnen leveren, maar Meijer weigert. “Het lijkt of mensen om me heen er meer mee bezig zijn, maar van mij hoeft het niet. Het zou een leuk verhaal kunnen worden, maar ik ben inmiddels toch driekwart vergeten. Dan blijven alleen de goede dingen je bij.”

Meijer spreekt ronduit en doet dat met een grote glimlach. In zijn eigen kleedkamer voelt hij zich thuis en komen de verhalen vanzelf. Spelers lopen in en uit en met iedereen maakt hij een dolletje. Romeo Castelen plukt een flesje babylotion uit de kast en Meijer drukt hem op het hart het niet aan zijn buurvrouw te geven. In Meijers ‘heiligdom’ hangen tientallen vaantjes van Europese ontmoetingen. Wat ook opvalt is een ingelijst shirt (‘Gerard 70’) dat hij van de spelers kreeg voor zijn zeventigste verjaardag. Later werd hij ook nog verrast met een surprise party. “Zonder die waardering kan je zo’n functie ook niet uitoefenen. De spelers weten van mijn ervaring en hebben er respect voor. Als ik iets zeg, dan komt het uit mijn hart.”

In 46 jaar heeft Meijer, inmiddels woonachtig in Dordrecht, veel hoogtepunten meegemaakt. De winst van de Europacup 1, de Wereldbeker, twee keer de Uefa Cup en meerdere landstitels. “Bij het winnen van zulke prijzen leef je in een roes. Als je er dan later aan terugdenkt, beleef je het opnieuw.” Naast de hoogtepunten, heeft Meijer ook mindere tijden meegemaakt. In 1992 ging shirtsponsor HCS failliet met als gevolg dat ook Feyenoord bijna failliet ging. Jorien van den Herik moest Feyenoord toen van de ondergang redden. “Die periode was voor de club en voor mij persoonlijk niet best. Er werden mensen ontslagen omdat er gewoon geen werk meer was.”

Meijer heeft ook wel eens angstige momenten gekend in dienst van Feyenoord. Na de eerste Europese uitwedstrijd van Feyenoord in 1961 tegen IFK Göteborg moest het vliegtuig van de Rotterdammers een noodlanding maken. “Eén van de motoren was in brand gevlogen en daarom moesten we een noodlanding maken in Aalborg. Bang was ik niet, maar vliegen is geen hobby van me. Toch stap ik elke keer weer in en zie ik het wel.”

Voor de wat oudere voetballiefhebbers staat Meijer bekend als ‘de snelste verzorger ter wereld’. Als hij het veld in sprintte om een speler te behandelen begon het publiek een brommer te imiteren. “Inclusief de piepende remmen als ik bij de speler aankwam. Ik heb eigenlijk altijd wel goed kunnen lopen. Vroeger liet ik ook altijd de verzorger van de tegenpartij voorgaan, om hem daarna nog in te halen. Die tijd is voorbij.”

Dat het imiteren van de brommer verleden tijd is in De Kuip, wil niet zeggen dat de verzorger aan populariteit heeft ingeboet. Meijer wordt door de fanatieke supporters van de noordzijde elke keer luidkeels toegezongen nadat hij handelend heeft moeten optreden. Als reactie zwaait hij met een handdoek boven het hoofd. “Dat is iets wat ik vanaf het begin heb gedaan. Met een handdoek kan je ook makkelijk de aandacht van de scheidsrechters trekken.” Het zijn dezelfde scheidsrechters die veel respect hebben voor de verzorger. “Net als de supporters hebben zij respect voor mijn werk en groeten ze me hartelijk.”

Hoe lang Meijer nog met de handdoek boven het hoofd zal zwaaien, is een vraag waar hij geen antwoord op heeft. “Ik ben een man van de dag. Ik had nooit verwacht zo lang in dienst te blijven en zo lang ik nog gedreven ben, ga ik door. Ik heb de afspraak met de clubleiding dat ik in grote lijnen zelf bepaal wanneer ik stop. Je moet ook bedenken dat wat ik in al die jaren heb geleerd en heb opgebouwd een automatisme is geworden. Dat kan je niet zomaar aan een nieuw iemand leren.”

Voor de tijd komt dat hij toch echt het stokje moet overdragen, zou een landstitel een mooie bekroning zijn op de loopbaan van Meijer. Maar over de kansen op een kampioenschap is Meijer voorzichtig, realistisch als hij is. “Erwin Koeman is in mijn ogen een goede trainer. Ik denk net als hem over de club. Zijn benadering slaat aan en dat dwingt respect af bij de spelers. Een titel is een moeilijk verhaal, want buiten Kuijt en Kalou hebben we geen echte toppers rondlopen. Ik zal dan ook nooit zeggen dat we dit seizoen kampioen zullen worden.”

Een Feyenoord zonder Gerard Meijer, het is haast ondenkbaar. “Ik loop natuurlijk al zo lang bij Feyenoord rond; mijn vrouw Emille zegt wel eens: ‘De Kuip is jouw huis, en thuis ben ik de baas.’ Daar heb ik weinig problemen mee, ik ben gelukkig getrouwd.” Voor zijn ‘huwelijk’ met Feyenoord geldt hetzelfde. Een huwelijk waar geen einde aan lijkt te komen.

U leest momenteel de pagina met berichten uit: " augustus, 2005 " d.d. 09.08.2005

Voorschoten’97 – Feyenoord

Gepubliceerd op 09 augustus 2005 - 23:00

Na de slechte oefenwedstrijden tegen Charlton Athletic in Londen en natuurlijk met name het blamerende gelijke spel tegen RKSV Schijndel, speelde Feyenoord de tiende en laatste oefenwedstrijd van de voorbereiding bij en tegen de amateurs van Voorschoten ‘97.

Erwin Koeman zal tot dusver weinig prettige herinneringen hebben bewaard aan de wedstrijden tegen amateurs. In de eerste trainingsweek werkte Feyenoord in vijf dagen tijd drie duels af, waarin de productie maar moeilijk tot stand kwam. Enige pluspunt was dat Feyenoord geen doelpunt tegen kreeg, maar in de vierde wedstrijd tegen een amateurclub werd ook dat pluspunt teniet gedaan.

Tegen Schijndel moest doelman Aerts twee treffers incasseren, waardoor de Brabanders een even verrassend als voor Feyenoord beschamend gelijkspel uit het vuur sleepten. De weinig overtuigende uitslagen zullen Koeman echter geen moment hebben verontrust, aangezien zijn ploeg dit compenseerde met over de linie gezien prima resultaten tegen profclubs.

Voorschoten ‘97 had weer flink uitgepakt met de komst van Feyenoord. De voorverkoop liep al goed en op de wedstrijddag stond er ook nog een rij voor de kassa’s. Meer dan vierduizend mensen bezochten het tot stadion omgebouwde sportveld.

Vooraf werden de jeugdkampioenen van afgelopen jaar gehuldigd met medailles en een heuse ereronde.

De Egyptenaar Sherif Ekramy keepte zijn eerste minuten in dienst van Feyenoord en de 17-jarige jeugdspeler Michel Poldervaart debuteerde eveneens.

Gelukkig speelde Feyenoord een stuk beter en wist het deze wedstrijd gewoon winnend af te sluiten: 0-6. Uitblinker aan Feyenoord-zijde was de kersverse captain, Dirk Kuyt. Met vier goals en een assist was hij de man van de wedstrijd. De andere treffers werden verzorgd door Alfred Schreuder en Ali Boussaboun.

Na het laatste fluitsignaal konden honderden jeugdige fans nog een handtekening scoren.

U leest momenteel de pagina met berichten uit: " augustus, 2005 " d.d. 06.08.2005

RKSV Schijndel – Feyenoord

Gepubliceerd op 06 augustus 2005 - 23:00

Erwin Koeman legde zijn spelers een spreekverbod op, naar aanleiding van de affaire over de transfer van Salomon Kalou aan de investeringsmaatschappij, die het Algemeen Dagblad had gepubliceerd.

Directe aanleiding voor deze maatregel betrof de onjuiste berichtgeving over Salomon Kalou in het Algemeen Dagblad. ‘Ik wil rust bewaren rondom de ploeg’, verklaarde Koeman.

‘Jullie van de pers willen anders iedereen vragen hoe het zit, wat de rust niet ten goede komt. Ik ben de enige die er op reageert.

Sommigen willen schijnbaar niet dat er rust is rondom Feyenoord en dat heeft vooral met eigenbelang te maken. Kalou had het krantenartikel niet eens gelezen toen ik het hem vertelde, hij is zeker niet de kwade genius. Het is triest dat dit gebeurt.’

Dirk Kuyt kreeg rust en werd gespaard voor dit duel. Het ingelaste oefenduel met RKSV Schijndel kwam Erwin Koeman ondanks het volle oefenprogramma bepaald niet slecht uit. Het gaf de trainer de gelegenheid om Bosschaart en Bous-saboun één week voor de start van de competitie speelritme te laten opdoen. Daarnaast bood het de oefenmeester de mogelijkheid om Sota Hirayama nog een keer extra te bekijken.

Feyenoord zette zichzelf te kijk door in Schijndel met 2-2 gelijk te spelen tegen de plaatselijke RKSV. Feyenoord kwam wel tweemaal op voorsprong door Timothy Derijck en Ali Boussaboun, maar vlak voor tijd werd Michael Aerts voor een tweede maal gepasseerd.

Sebastian Pardo miste bij een 1-1 stand nog een strafschop.

Tot overmaat van ramp raakte Nicky Hofs zwaar geblesseerd aan zijn rechterknie en zou pas in januari 2006 weer fit geraken.

Met het gelijkspel tegen Schijndel zat Erwin Koeman niet in zijn maag. ‘De uitslag zegt me niks, ook omdat er een ander elftal stond’, aldus de trainer. Het door hem geconstateerde gebrek aan concentratie bij een deel van zijn spelers zei hem daarentegen veel meer. ‘Daar kan ik me kwaad om maken’.

U leest momenteel de pagina met berichten uit: " augustus, 2005 " d.d. 03.08.2005

Charlton Athletic – Feyenoord

Gepubliceerd op 03 augustus 2005 - 23:00

Een tripje naar Engeland, dat is voor veel Feyenoord-supporters nooit gek. In totaal besloten dan ook zo’n vierhonderd supporters naar Londen af te reizen voor de oefenwedstrijd van Feyenoord tegen Charlton Athletic.

Een groep van zo’n honderd Feyenoord-supporters verzamelde zich in de middag in het centrum van Londen, dronken hun biertje en gingen aan het eind van de middag gezamenlijk met de trein naar het stadion van Charlton, waar in een pub de voorbereiding op de wedstrijd begon. Dit onder toezicht van de Engelse politie.

Aan de loketten konden kaarten voor tien pond gekocht worden. Dat er ook slimme Feyenoord-supporters waren bleek maar weer eens, voor studenten was de prijs slechts vijf pond. Een hoop Feyenoord-supporters waren opeens weer student, zelfs een aantal die de dertig al ruim waren gepasseerd.

In de middaguren had de A-jeugd al het goede voorbeeld gegeven door met 0-3 van de leeftijdsgenoten van Charlton Athletic te winnen. Het was nu aan Feyenoord om die lijn door te trekken, maar Feyenoord speelde een zeer belabberde wedstrijd, één van de slechtste uit de gehele voorbereiding. Ballen kwamen niet aan, er werden nagenoeg geen kansen gecreëerd, nee, het was niet best. Feyenoord verloor deze oefenwedstrijd dan ook zeer terecht met 2-0.

Romeo Castelen viel na vijfenzestig minuten in, maar kon dertien minuten later alweer naar de kant, vanwege een knieblessure. Zijn vervanger was de Japanse stagiair Soto Hirayama, die een week later een contract tekende bij Heracles Almelo.

Gelukkig konden de aanwezige supporters hun hart ophalen aan winkelcentra, pubs, tours door voetbalstadions en het mooie weer in Londen, want aan het spel van Feyenoord was niet veel te genieten.